วันเสาร์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2557
7G - 11
ที่เจบีกำลังทำอยู่.. เรียกว่าจูบสินะ..
ตอนนี้ผม.. กำลังถูกจูบอยู่สินะ
“อ..อึก” ผมเผลอกลืนน้ำลายลงคอไปอย่างฝืนๆ ด้วยความไม่คุ้นชิน
มือบางยกขึ้นกำเสื้อที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำของอีกฝ่ายเอาไว้แน่นด้วยอัตโนมัติ
ในขณะที่หัวสมองเองก็ยังคงมึนเบลอและสับสนไปหมด
ภาพในคลิปวิดีโอที่มาร์คเปิดให้ดูเมื่อหลายวันก่อนตัดพุ่งพรวดๆ เข้ามาในหัว
ตัดสลับไปสลับมากับสิ่งที่เจบีกำลังทำกับตัวเองอยู่ในตอนนี้
ซึ่งผมก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร
“อ้าปากหน่อยคนดี..” เขาเอ่ยขึ้นมาเสียงแผ่ว
ตามด้วยฝ่ามืออุ่นที่ส่งขึ้นมาทาบอยู่ที่ข้างแก้มพร้อมกับบีบเบาๆ
จนผมต้องเผลอเผยริมฝีปากของตัวเองออกอย่างห้ามไม่ได้
และเมื่อเจบีเห็นดังนั้นเขาเองก็ไม่รอช้า ร่างสูงโน้มเข้ามาใกล้อีกหน
ประกบริมฝีปากของตัวเองเข้ากับกลีบปากของผมอีกครั้ง ก่อนที่ปลายลิ้นหนาจะค่อยๆ
ดุนเข้ามาด้านใน
ผมเผลอกำเสื้อของเจบีเอาไว้แน่นอีกรอบจนรู้สึกเจ็บมือไปหมด ทำไมจู่ๆ
ก็รู้สึกหายใจไม่ออกแบบนี้ก็ไม่รู้ หากแต่เจบีก็ยังคงรุกล้ำเข้ามายังริมฝีปากของผมเรื่อยๆ
ก่อนที่มือหนาจะส่งมารวบเอวของผมเข้าไปกอดเอาไว้แน่น
ผมสัมผัสได้ว่าร่างกายของเราทั้งสองคนแนบชิดกันไปทุกส่วน
ในขณะที่ปลายลิ้นเองก็พยายามดุนตอบกลับไปเช่นกัน
แต่ก็ดูเหมือนจะสู้อะไรเขาไม่ได้เลยซักนิด
เจบีทำอะไรกับผมก็ไม่รู้.. นี่หรือคือจูบ?
ทำไมมันไม่เห็นเหมือนในคลิปที่มาร์คให้ดู
ผมจำได้ว่าผมเห็นคนทั้งสองคนโถมร่างกายใส่กันแบบไม่หยุดไม่หย่อนแท้ๆ
แต่ทำไมพอเป็นเหตุการณ์จริงๆ
ผมถึงรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะหลอมละลายลงไปกองอยู่กับพื้น
ขาแข้งทั้งสองข้างแทบไม่มีแรงจะยืนอีกต่อไป ถ้าผมไม่เกาะไหล่ของเจบีเอาไว้แน่นแบบนี้ผมก็คงจะล้มลงไปแล้วแน่ๆ
ผมรู้สึกเหมือนว่าจะตายเลยล่ะครับ..
ร่างกายทุกส่วนมันร้อนไปหมดจนผมคิดอะไรไม่ออกแล้ว ทั้งๆ
ที่เนื้อตัวยังคงเปียกแฉะ
และสายน้ำจากผักบัวที่เปิดชโลมลงมาสู่ร่างกายก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ของมันแท้ๆ
แต่ทำไมตอนนี้ผมถึงรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังจะระเบิด
“อะ..อื้อ” ผมเผลอร้องออกมาเบาๆ ด้วยความตกใจยามที่ร่างสูงผละออกไป
ก่อนจะใช้จังหวะนี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกสติให้กลับคืนมา
ผมรู้สึกได้ว่าร่างกายมันหอบไปหมด แต่ยังไม่ทันจะได้ไตร่ตรองอะไรดี จู่ๆ
ริมฝีปากหยักก็ทาบทับลงมาอีกหน คราวนี้ดูดกลึงกลีบปากของผมซ้ำๆ
จนมันเกิดเป็นเสียงจ๊วบจ๊าบดังคลอให้ได้ยินอยู่เป็นระยะ
ทั้งสองข้างแก้มของผมร้อนผ่าวไปหมดเลยพอเป็นแบบนี้
และตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่ท่อนล่างของผมมันเปลือยเปล่า
เจบีผละริมฝีปากของตัวเองออกไปแล้ว แต่เขาก็เปลี่ยนมาพรมจูบซ้ำๆ
ที่บริเวณซอกคอของผมแทน
การกระทำข้างต้นมันทำให้ผมต้องเผลอหดคอหนีและหลับตาปี๋อย่างห้ามไม่ได้
และความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันคืออะไรผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ทั้งจั๊กจี้ และขนลุก.. มันสยิวไปหมด
แต่ถึงแบบนั้นผมก็ยังรู้สึกดีกับมัน
“อ..อ้ะ” และก็เป็นอีกครั้งที่ผมเผลอร้องออกมาอย่างไม่ตั้งใจ
ผมไม่รู้ว่ามันสมควรที่จะเปร่งเสียงหรือพูดอะไรออกไปรึเปล่า
แต่เมื่อครู่นี้ผมสะดุ้งจริงๆ เพราะจู่ๆ เจบีก็ขบเม้มลงมาที่ซอกคอของผมซ้ำๆ
มีบางครั้งที่เหมือนจะรู้สึกเจ็บจนเผลอหลุดร้องออกมา
แต่ถึงแบบนั้นมันก็ไม่ได้เจ็บอะไรมากจนทำให้ผมอยากผลักเจบีให้ออกห่างไป
ผมกดใบหน้าซุกลงที่ซอกคอแกร่งในเมื่อร่างกายถูกรั้งเข้าไปชิดกับอีกฝ่ายเป็นรอบที่สอง
รู้สึกได้เลยว่าหัวคิ้วของตัวเองขมวดมุ่นเพราะมือหนานั้นเลื่อนลงมาบีบเค้นที่สะโพกของผมและคลึงไปคลึงมาด้วยความเอาแต่ใจ
หากแต่ผมก็ไม่คิดจะค้านอะไรออกไปเพราะจำได้ว่าในคลิปที่มาร์คให้ดูเขาก็ทำแบบนี้เหมือนกัน
“จ..เจบี”
“นายอยากเป็นตัวเล็กของฉันจริงๆ รึเปล่า” เสียงทุ้มเอ่ยถามออกมาเบาๆ
ที่ข้างหูก่อนที่เขาจะสอดปลายลิ้นเข้ามาด้านใน ทำให้ผมสะดุ้งวาบไปทั้งร่างกายอีกหน
เผลอหดคอหนีด้วยความจั๊กจี้ก่อนจะใช้สองแขนสวมกอดกายแกร่งตรงหน้านั้นเอาไว้แน่นแล้วครางรับออกไปเบาๆ
“อ..อื้อ” ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมจะต้องไม่อยาก..
“แน่ใจแล้วนะว่าจะไม่เสียใจ?”
“งื้อ..เจบี” ผมเผลอหลุดครางพร้อมกับหดคอหนีอีกรอบ
เพราะเจบีไม่ได้ถามออกมาเฉยๆ แต่เขากลับถามเบาๆ
ที่ข้างหูพร้อมกับใช้ริมฝีปากงับดูดสลับกันไปมาจนผมได้ยินเสียงเหมือนตอนที่เราจูบกัน
และก็เป็นอีกครั้งที่ผมรู้สึกได้ว่าแก้มทั้งสองข้างมันร้อนผ่าว
ในขณะที่ร่างกายมันก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาด้วยเช่นกัน
หัวสมองมึนเบลอจนผมไม่สามารถรับรู้ได้แล้วว่าตอนนี้เจบีแกล้งรุกล้ำเข้ามายังจุดไหนของร่างกายบ้าง
เพียงแต่ตอนนี้ในท้องมันปั่นป่วนยังไงชอบกล..
และก็รู้สึกหน่วงๆ ที่ตรงส่วนล่างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน..
“นายจะทำให้ฉันเป็นบ้าแล้วจริงๆ” เสียงทุ้มยังคงเอ่ยออกมาเบาๆ
ก่อนจะลากปลายจมูกวนไปวนมาอยู่ที่ข้างแก้มแบบนั้น
ผมเองก็จับใจความได้บ้างไม่ได้บ้างเพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าสติมันจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยซักนิดเดียว
และทำไมผมถึงได้รู้สึกเหนื่อยขนาดนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน
แจบอมใช้ริมฝีปากพรมจูบลงไปยังข้างแก้มของผมซ้ำๆ ก่อนที่เขาจะมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากและกดประทับลงมาอีกหน
ก่อนที่ร่างสูงจะเป็นฝ่ายผละออกไปนั่งอยู่ที่ตรงขอบอ่าง
มือหนาส่งมาฉุดข้อแขนของผมเพียงเบาๆ
ร่างกายมันก็ร่วงลงไปนั่งอยู่บนตักแกร่งนั้นโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรเลยซักนิด
“งื้อ..เจบีอะ..”
“อย่าทำเสียงแบบนั้น อยากให้ฉันทนไม่ไหวรึไงกัน” น้ำเสียงดุๆ
เอ่ยออกมาเบาๆ พร้อมๆ กับที่ผมหลับตาปี๋เชิ่ดใบหน้าขึ้น
เนื่องจากคนด้านหลังยังคงซุกไซร้และพรมจูบลงมายังท้ายทอยไม่ยอมเลิก
มันทำให้รู้สึกจั๊กจี้เสียเต็มประดา
ในขณะที่สองขาเองก็เผลอหุบเข้าหากันเมื่อมือหนาส่งมาลูบไล้ซ้ำๆ และบีบเค้นเบาๆ
ไม่ยอมหยุดหย่อน
“ฮื่อ.. เจบีเรา.. จั๊กจี้นะ”
“นายดิ้นอีกทีฉันไม่ทนแน่ๆ คิดจะเบียดจนมันตื่นขึ้นมาเลยรึไงกัน”
“ฮื่อ..” ร่างกายของผมชะงักกึกเมื่อได้ยินว่าคนด้านหลังดุ
ในขณะที่เจบีเองก็ยังคงซุกไซร้ปลายจมูกวนไปวนมาแถวๆ ตรงท้ายทอยไม่ยอมเลิก
ด้วยความจั๊กจี้และความรู้สึกมวนๆ
ในท้องทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะจิกปลายเท้าทั้งสองข้างเข้าหากัน
ใครก็ได้ตอบผมทีว่าตอนนี้ร่างกายของผมมันเป็นอะไร.. จู่ๆ ก็รู้สึกปวดหนึบขึ้นมาที่ตรงหว่างขา
ในขณะที่ตรงท้องน้อยเองก็รู้สึกโหวงๆ
บ้าจริง.. ทำไมในคลิปที่มาร์คให้ดู
คนสองคนในนั้นไม่เห็นจะทำท่าทีทรมานเหมือนผมเลยซักนิด
“อ้ะ!”
เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้แล้วที่เจบีทำให้ผมสะดุ้งวาบโดยที่ไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจ
คราวนี้ขาทั้งสองข้างทำการหุบเข้าหากันอย่างอัตโนมัติเมื่อจู่ๆ
ผ่ามือหนาก็ส่งมาวางหมับอยู่ที่กลางหว่างขา
ผมเหลียวไปมองเสี้ยวหน้าคมคายอย่างหมายที่จะบอกเขาว่าอย่าจับตรงนี้
แต่ดูเหมือนว่าผมจะช้าไป..
เพราะในทันทีที่ผมหันหน้าไปหาปุ๊บ
ริมฝีปากแกร่งก็ทาบทับลงมายังกลีบปากของผมในทันที
แถมไม่พอเรียวขาทั้งสองข้างยังถูกจับแยกออกจากกันอีกต่างหาก
ดวงตาของผมเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ เจบีก็กำ ‘ตรงนั้น’
ของผมเอาไว้แน่น ก่อนที่เขาจะทำอะไรก็ไม่รู้จนผมต้องเป็นฝ่ายผละริมฝีปากให้เป็นอิสระออกมา
“อ..อ้ะ เจบีจับทำไมม..”
ผมกำข้อแขนของเขาไว้แน่นในขณะที่เจบีเองก็ไม่ยอมปล่อยออกไป
หนำซ้ำยังเหมือนว่าเขาเองยังกระชับข้อมือให้หนักขึ้นกว่าเดิมเสียอีก
เจบีหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่สันจมูกโด่งนั้นจะโน้มเข้ามาหอมที่ขมับของผม
เรียกให้ผมต้องหลับตาลงแน่นในทันที
“จับไม่ได้หรอ..”
“อ้ะ.. ฮื่ออย่าสิ เรา.. มันจั๊กจี้”
ผมไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนมาอธิบายความรู้สึกในตอนนี้ดี รู้แต่ว่ามันหวิวๆ
ตรงส่วนปลายยังไงก็ไม่รู้ และพอพูดจบผมก็ได้ยินเจบีหัวเราะออกมาอีกหน
นี่เขาสนุกอะไรของเขากันนะ มือหนายังคงเค้นคลึงตรงนั้นไม่ยอมหยุดเลย
แถมยังหนักหน่วงขึ้นอีกต่างหาก มันทำให้ผมไม่สามารถที่จะนั่งนิ่งๆ ได้อีกต่อไปแล้ว
“อย่าดิ้นมากดิ.. มันโดนฉันนะ”
“อ้ะ.. ก็เรา ฮึก”
“เดี๋ยวก็ปวดหรอก จะทำให้หายนี่ไง”
“งื้อ..เจบี” ผมดิ้นพล่านอยู่บนตักแกร่งเป็นพักๆ
จนเจบีสอดแขนเข้าล็อคเอวไว้ไม่ยอมให้ขยับเขยื้อนอะไรได้อีกต่อไป ความรู้สึกหวิวๆ
ก็ยังคงแวบเข้ามาในช่องท้องอยู่เป็นช่วงๆ
มือหนาของเขายังคงรูดเร้าที่สิ่งนั้นของผมอย่างไม่ยอมหยุด
มีหลายครั้งที่ผมจิกแขนของเจบีลงไปเต็มแรงเพราะรู้สึกหวิวๆ
ที่ส่วนปลายของมันจนแทบจนไม่ไหว อยากจะลุกขึ้นและเดินหนีไปให้ไกลแต่ทำไมถึงได้รู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ
ก็ไม่รู้เหมือนกัน
ผมว่าผมชอบนะ..
แต่บางทีความเสียวมันก็มีมากเกินไปจนจะทำให้ร่างกายของผมช็อคอยู่แล้ว
“อ้ะ..ฮึก.. เจบี..”
“ใกล้แล้วหรอ?”
“ฮื่อ.. เจบี.. อ้ะ” ผมกดสายตาลงไปมองที่มือหนาก่อนจะหลับตาลงแน่นแล้วเงยหน้าขึ้นสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
และผมก็ไม่เข้าใจด้วยว่าไอ้สิ่งที่เจบีถามออกมานั้นเขาหมายความว่ายังไงกัน
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามือหนาจะเพิ่มจังหวะของตัวเองให้มากขึ้นแล้ว
ในขณะที่ผมเองก็รู้สึกเหมือนว่าตัวมันหนักๆ ยังไงชอบกล
“รู้สึกยังไงบ้างครับ?”
“เจบี..อ้ะ.. ฮึก เจบี”
ผมเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นในขณะที่มือหนานั้นก็เพิ่มจังหวะให้ถี่รัวขึ้นไปอีก
หน้าท้องเองก็เกร็งแน่นเมื่อความวูบโหวงมันแล่นเข้ามาอีกรอบจนสะโพกที่นั่งอยู่บนตักแกร่งเผลอยกลอยขึ้นมาด้วยความไม่ตั้งใจ
มีอยู่หลายครั้งหลายหนที่พยายามจะหุบขาเข้าหากันแต่ก็ถูกมือหนาจับแยกออกไปทุกครั้ง
แจบอมยังคงซุกไซร้และพรมจูบอยู่ที่ข้างหูของผมไม่ยอมหยุด
การกระทำเหล่านี้มันทำให้ขนอ่อนทั้งตัวลุกชันขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกัน
ผมกัดฟันเอาไว้แน่นก่อนจะเผลอจิกลงไปยังข้อแขนแกร่งของเขาอย่างไม่ตั้งใจ
“เจ..ฮื่ออ เจบีพอแล้ว”
“หืม? ไม่เอาหรอก..”
“เจ..งื้อ เจบี มัน.. ปวดฉี่ อ้ะ”
ก็คงใช่..
ไอ้ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมามันก็คับคล้ายคับคลาว่าจะเป็นแบบนั้น
ผมเม้มริมฝีปากของตัวเองแน่นเพราะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะกลั้นมันเอาไว้ไม่อยู่
ถึงแม้ว่าจะพยายามปัดมือหนานั้นออกยังไงแต่เขาก็ไม่ยอมผละออกไปเลยแม้แต่นิดเดียว
แถมไม่พอยังได้ยินเสียงหัวเราะดังแว่วเข้ามาในหูอีกต่างหาก
มันทำให้ผมรู้สึกอาย..
เจบีนิสัยไม่ดีเลย
“ปล่อยออกมาสิหืม..”
มือหนาเร่งจังหวะในการแกล้งผมให้เร็วมากขึ้นไปอีกพร้อมกับเสียงทุ้มที่โน้มเข้ามากระซิบยังข้างหู
“กลั้นเอาไว้ทำไม?”
“มะ.. อื้อ ไม่เอา”
“น่า..
“งื้ออ! เจบี..ฮื่อ เจบี”
ผมเม้มริมฝีปากของตัวเองแน่น หัวคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันด้วยความรู้สึกหงุดหงิดใน
ใจเมื่อตอนนี้ตัวเองกลั้นอะไรเอาไว้ไม่ไหว จู่ๆ ร่างกายมันก็หยุดชะงักของมันไปเอง
หัวสมองโล่งไปหมดในขณะที่ร่างกายเองก็เบาหวิวเช่นเดียวกัน
ก่อนที่ความผ่อนคลายจะค่อยๆ แทรกซึมเข้ามาที่บริเวณช่องท้องในลำดับถัดไป
ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกเรี่ยวแรงทั้งหมดให้กลับคืนมา ก่อนจะกดสายตาลงต่ำไปมองยังฝ่ามือหนาที่ผละออกไปแล้ว
แต่กลับมีคราบน้ำอะไรก็ไม่รู้สีขาวๆ เปรอะเปื้อนอยู่เต็มไปหมด ผมกลืนน้ำลายลงด้วยความยากลำบาก
พยายามปรับลมหายใจให้สงบนิ่งเท่าไหร่ก็ไม่สามารถทำได้เลยซักนิด
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
โอยยยยย หัวใจจะวาย *****.*****
ตอบลบ