วันเสาร์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2557

7G - 11


ที่เจบีกำลังทำอยู่.. เรียกว่าจูบสินะ..

ตอนนี้ผม.. กำลังถูกจูบอยู่สินะ

“อ..อึก” ผมเผลอกลืนน้ำลายลงคอไปอย่างฝืนๆ ด้วยความไม่คุ้นชิน มือบางยกขึ้นกำเสื้อที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำของอีกฝ่ายเอาไว้แน่นด้วยอัตโนมัติ ในขณะที่หัวสมองเองก็ยังคงมึนเบลอและสับสนไปหมด ภาพในคลิปวิดีโอที่มาร์คเปิดให้ดูเมื่อหลายวันก่อนตัดพุ่งพรวดๆ เข้ามาในหัว ตัดสลับไปสลับมากับสิ่งที่เจบีกำลังทำกับตัวเองอยู่ในตอนนี้

ซึ่งผมก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร

“อ้าปากหน่อยคนดี..” เขาเอ่ยขึ้นมาเสียงแผ่ว ตามด้วยฝ่ามืออุ่นที่ส่งขึ้นมาทาบอยู่ที่ข้างแก้มพร้อมกับบีบเบาๆ จนผมต้องเผลอเผยริมฝีปากของตัวเองออกอย่างห้ามไม่ได้ และเมื่อเจบีเห็นดังนั้นเขาเองก็ไม่รอช้า ร่างสูงโน้มเข้ามาใกล้อีกหน ประกบริมฝีปากของตัวเองเข้ากับกลีบปากของผมอีกครั้ง ก่อนที่ปลายลิ้นหนาจะค่อยๆ ดุนเข้ามาด้านใน

ผมเผลอกำเสื้อของเจบีเอาไว้แน่นอีกรอบจนรู้สึกเจ็บมือไปหมด ทำไมจู่ๆ ก็รู้สึกหายใจไม่ออกแบบนี้ก็ไม่รู้ หากแต่เจบีก็ยังคงรุกล้ำเข้ามายังริมฝีปากของผมเรื่อยๆ ก่อนที่มือหนาจะส่งมารวบเอวของผมเข้าไปกอดเอาไว้แน่น ผมสัมผัสได้ว่าร่างกายของเราทั้งสองคนแนบชิดกันไปทุกส่วน ในขณะที่ปลายลิ้นเองก็พยายามดุนตอบกลับไปเช่นกัน แต่ก็ดูเหมือนจะสู้อะไรเขาไม่ได้เลยซักนิด

 

เจบีทำอะไรกับผมก็ไม่รู้.. นี่หรือคือจูบ?

ทำไมมันไม่เห็นเหมือนในคลิปที่มาร์คให้ดู ผมจำได้ว่าผมเห็นคนทั้งสองคนโถมร่างกายใส่กันแบบไม่หยุดไม่หย่อนแท้ๆ แต่ทำไมพอเป็นเหตุการณ์จริงๆ ผมถึงรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะหลอมละลายลงไปกองอยู่กับพื้น ขาแข้งทั้งสองข้างแทบไม่มีแรงจะยืนอีกต่อไป ถ้าผมไม่เกาะไหล่ของเจบีเอาไว้แน่นแบบนี้ผมก็คงจะล้มลงไปแล้วแน่ๆ

 

ผมรู้สึกเหมือนว่าจะตายเลยล่ะครับ..

ร่างกายทุกส่วนมันร้อนไปหมดจนผมคิดอะไรไม่ออกแล้ว ทั้งๆ ที่เนื้อตัวยังคงเปียกแฉะ และสายน้ำจากผักบัวที่เปิดชโลมลงมาสู่ร่างกายก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ของมันแท้ๆ แต่ทำไมตอนนี้ผมถึงรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังจะระเบิด

 

“อะ..อื้อ” ผมเผลอร้องออกมาเบาๆ ด้วยความตกใจยามที่ร่างสูงผละออกไป ก่อนจะใช้จังหวะนี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกสติให้กลับคืนมา ผมรู้สึกได้ว่าร่างกายมันหอบไปหมด แต่ยังไม่ทันจะได้ไตร่ตรองอะไรดี จู่ๆ ริมฝีปากหยักก็ทาบทับลงมาอีกหน คราวนี้ดูดกลึงกลีบปากของผมซ้ำๆ จนมันเกิดเป็นเสียงจ๊วบจ๊าบดังคลอให้ได้ยินอยู่เป็นระยะ

ทั้งสองข้างแก้มของผมร้อนผ่าวไปหมดเลยพอเป็นแบบนี้ และตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่ท่อนล่างของผมมันเปลือยเปล่า เจบีผละริมฝีปากของตัวเองออกไปแล้ว แต่เขาก็เปลี่ยนมาพรมจูบซ้ำๆ ที่บริเวณซอกคอของผมแทน การกระทำข้างต้นมันทำให้ผมต้องเผลอหดคอหนีและหลับตาปี๋อย่างห้ามไม่ได้ และความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันคืออะไรผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

ทั้งจั๊กจี้ และขนลุก.. มันสยิวไปหมด

แต่ถึงแบบนั้นผมก็ยังรู้สึกดีกับมัน

 

“อ..อ้ะ” และก็เป็นอีกครั้งที่ผมเผลอร้องออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ผมไม่รู้ว่ามันสมควรที่จะเปร่งเสียงหรือพูดอะไรออกไปรึเปล่า แต่เมื่อครู่นี้ผมสะดุ้งจริงๆ เพราะจู่ๆ เจบีก็ขบเม้มลงมาที่ซอกคอของผมซ้ำๆ มีบางครั้งที่เหมือนจะรู้สึกเจ็บจนเผลอหลุดร้องออกมา แต่ถึงแบบนั้นมันก็ไม่ได้เจ็บอะไรมากจนทำให้ผมอยากผลักเจบีให้ออกห่างไป

ผมกดใบหน้าซุกลงที่ซอกคอแกร่งในเมื่อร่างกายถูกรั้งเข้าไปชิดกับอีกฝ่ายเป็นรอบที่สอง รู้สึกได้เลยว่าหัวคิ้วของตัวเองขมวดมุ่นเพราะมือหนานั้นเลื่อนลงมาบีบเค้นที่สะโพกของผมและคลึงไปคลึงมาด้วยความเอาแต่ใจ หากแต่ผมก็ไม่คิดจะค้านอะไรออกไปเพราะจำได้ว่าในคลิปที่มาร์คให้ดูเขาก็ทำแบบนี้เหมือนกัน

“จ..เจบี”

“นายอยากเป็นตัวเล็กของฉันจริงๆ รึเปล่า” เสียงทุ้มเอ่ยถามออกมาเบาๆ ที่ข้างหูก่อนที่เขาจะสอดปลายลิ้นเข้ามาด้านใน ทำให้ผมสะดุ้งวาบไปทั้งร่างกายอีกหน เผลอหดคอหนีด้วยความจั๊กจี้ก่อนจะใช้สองแขนสวมกอดกายแกร่งตรงหน้านั้นเอาไว้แน่นแล้วครางรับออกไปเบาๆ

“อ..อื้อ” ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมจะต้องไม่อยาก..

“แน่ใจแล้วนะว่าจะไม่เสียใจ?”

“งื้อ..เจบี” ผมเผลอหลุดครางพร้อมกับหดคอหนีอีกรอบ เพราะเจบีไม่ได้ถามออกมาเฉยๆ แต่เขากลับถามเบาๆ ที่ข้างหูพร้อมกับใช้ริมฝีปากงับดูดสลับกันไปมาจนผมได้ยินเสียงเหมือนตอนที่เราจูบกัน

และก็เป็นอีกครั้งที่ผมรู้สึกได้ว่าแก้มทั้งสองข้างมันร้อนผ่าว ในขณะที่ร่างกายมันก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาด้วยเช่นกัน หัวสมองมึนเบลอจนผมไม่สามารถรับรู้ได้แล้วว่าตอนนี้เจบีแกล้งรุกล้ำเข้ามายังจุดไหนของร่างกายบ้าง เพียงแต่ตอนนี้ในท้องมันปั่นป่วนยังไงชอบกล..

และก็รู้สึกหน่วงๆ ที่ตรงส่วนล่างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน..

“นายจะทำให้ฉันเป็นบ้าแล้วจริงๆ” เสียงทุ้มยังคงเอ่ยออกมาเบาๆ ก่อนจะลากปลายจมูกวนไปวนมาอยู่ที่ข้างแก้มแบบนั้น ผมเองก็จับใจความได้บ้างไม่ได้บ้างเพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าสติมันจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยซักนิดเดียว และทำไมผมถึงได้รู้สึกเหนื่อยขนาดนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน

แจบอมใช้ริมฝีปากพรมจูบลงไปยังข้างแก้มของผมซ้ำๆ ก่อนที่เขาจะมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากและกดประทับลงมาอีกหน ก่อนที่ร่างสูงจะเป็นฝ่ายผละออกไปนั่งอยู่ที่ตรงขอบอ่าง มือหนาส่งมาฉุดข้อแขนของผมเพียงเบาๆ ร่างกายมันก็ร่วงลงไปนั่งอยู่บนตักแกร่งนั้นโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรเลยซักนิด

“งื้อ..เจบีอะ..”

“อย่าทำเสียงแบบนั้น อยากให้ฉันทนไม่ไหวรึไงกัน” น้ำเสียงดุๆ เอ่ยออกมาเบาๆ พร้อมๆ กับที่ผมหลับตาปี๋เชิ่ดใบหน้าขึ้น เนื่องจากคนด้านหลังยังคงซุกไซร้และพรมจูบลงมายังท้ายทอยไม่ยอมเลิก มันทำให้รู้สึกจั๊กจี้เสียเต็มประดา ในขณะที่สองขาเองก็เผลอหุบเข้าหากันเมื่อมือหนาส่งมาลูบไล้ซ้ำๆ และบีบเค้นเบาๆ ไม่ยอมหยุดหย่อน

“ฮื่อ.. เจบีเรา.. จั๊กจี้นะ”

“นายดิ้นอีกทีฉันไม่ทนแน่ๆ คิดจะเบียดจนมันตื่นขึ้นมาเลยรึไงกัน”

“ฮื่อ..” ร่างกายของผมชะงักกึกเมื่อได้ยินว่าคนด้านหลังดุ ในขณะที่เจบีเองก็ยังคงซุกไซร้ปลายจมูกวนไปวนมาแถวๆ ตรงท้ายทอยไม่ยอมเลิก ด้วยความจั๊กจี้และความรู้สึกมวนๆ ในท้องทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะจิกปลายเท้าทั้งสองข้างเข้าหากัน

ใครก็ได้ตอบผมทีว่าตอนนี้ร่างกายของผมมันเป็นอะไร.. จู่ๆ ก็รู้สึกปวดหนึบขึ้นมาที่ตรงหว่างขา ในขณะที่ตรงท้องน้อยเองก็รู้สึกโหวงๆ

บ้าจริง.. ทำไมในคลิปที่มาร์คให้ดู คนสองคนในนั้นไม่เห็นจะทำท่าทีทรมานเหมือนผมเลยซักนิด

“อ้ะ!” เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้แล้วที่เจบีทำให้ผมสะดุ้งวาบโดยที่ไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจ คราวนี้ขาทั้งสองข้างทำการหุบเข้าหากันอย่างอัตโนมัติเมื่อจู่ๆ ผ่ามือหนาก็ส่งมาวางหมับอยู่ที่กลางหว่างขา ผมเหลียวไปมองเสี้ยวหน้าคมคายอย่างหมายที่จะบอกเขาว่าอย่าจับตรงนี้

แต่ดูเหมือนว่าผมจะช้าไป..

เพราะในทันทีที่ผมหันหน้าไปหาปุ๊บ ริมฝีปากแกร่งก็ทาบทับลงมายังกลีบปากของผมในทันที แถมไม่พอเรียวขาทั้งสองข้างยังถูกจับแยกออกจากกันอีกต่างหาก ดวงตาของผมเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ เจบีก็กำ ตรงนั้น ของผมเอาไว้แน่น ก่อนที่เขาจะทำอะไรก็ไม่รู้จนผมต้องเป็นฝ่ายผละริมฝีปากให้เป็นอิสระออกมา

“อ..อ้ะ เจบีจับทำไมม..” ผมกำข้อแขนของเขาไว้แน่นในขณะที่เจบีเองก็ไม่ยอมปล่อยออกไป หนำซ้ำยังเหมือนว่าเขาเองยังกระชับข้อมือให้หนักขึ้นกว่าเดิมเสียอีก เจบีหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่สันจมูกโด่งนั้นจะโน้มเข้ามาหอมที่ขมับของผม เรียกให้ผมต้องหลับตาลงแน่นในทันที

“จับไม่ได้หรอ..”

“อ้ะ.. ฮื่ออย่าสิ เรา.. มันจั๊กจี้” ผมไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนมาอธิบายความรู้สึกในตอนนี้ดี รู้แต่ว่ามันหวิวๆ ตรงส่วนปลายยังไงก็ไม่รู้ และพอพูดจบผมก็ได้ยินเจบีหัวเราะออกมาอีกหน นี่เขาสนุกอะไรของเขากันนะ มือหนายังคงเค้นคลึงตรงนั้นไม่ยอมหยุดเลย แถมยังหนักหน่วงขึ้นอีกต่างหาก มันทำให้ผมไม่สามารถที่จะนั่งนิ่งๆ ได้อีกต่อไปแล้ว

“อย่าดิ้นมากดิ.. มันโดนฉันนะ”

“อ้ะ.. ก็เรา ฮึก”

“เดี๋ยวก็ปวดหรอก จะทำให้หายนี่ไง”

“งื้อ..เจบี” ผมดิ้นพล่านอยู่บนตักแกร่งเป็นพักๆ จนเจบีสอดแขนเข้าล็อคเอวไว้ไม่ยอมให้ขยับเขยื้อนอะไรได้อีกต่อไป ความรู้สึกหวิวๆ ก็ยังคงแวบเข้ามาในช่องท้องอยู่เป็นช่วงๆ มือหนาของเขายังคงรูดเร้าที่สิ่งนั้นของผมอย่างไม่ยอมหยุด มีหลายครั้งที่ผมจิกแขนของเจบีลงไปเต็มแรงเพราะรู้สึกหวิวๆ ที่ส่วนปลายของมันจนแทบจนไม่ไหว อยากจะลุกขึ้นและเดินหนีไปให้ไกลแต่ทำไมถึงได้รู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ ก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

ผมว่าผมชอบนะ..

แต่บางทีความเสียวมันก็มีมากเกินไปจนจะทำให้ร่างกายของผมช็อคอยู่แล้ว

 

“อ้ะ..ฮึก.. เจบี..”

“ใกล้แล้วหรอ?”

“ฮื่อ.. เจบี.. อ้ะ” ผมกดสายตาลงไปมองที่มือหนาก่อนจะหลับตาลงแน่นแล้วเงยหน้าขึ้นสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และผมก็ไม่เข้าใจด้วยว่าไอ้สิ่งที่เจบีถามออกมานั้นเขาหมายความว่ายังไงกัน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามือหนาจะเพิ่มจังหวะของตัวเองให้มากขึ้นแล้ว ในขณะที่ผมเองก็รู้สึกเหมือนว่าตัวมันหนักๆ ยังไงชอบกล

“รู้สึกยังไงบ้างครับ?”

“เจบี..อ้ะ.. ฮึก เจบี” ผมเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นในขณะที่มือหนานั้นก็เพิ่มจังหวะให้ถี่รัวขึ้นไปอีก หน้าท้องเองก็เกร็งแน่นเมื่อความวูบโหวงมันแล่นเข้ามาอีกรอบจนสะโพกที่นั่งอยู่บนตักแกร่งเผลอยกลอยขึ้นมาด้วยความไม่ตั้งใจ มีอยู่หลายครั้งหลายหนที่พยายามจะหุบขาเข้าหากันแต่ก็ถูกมือหนาจับแยกออกไปทุกครั้ง

แจบอมยังคงซุกไซร้และพรมจูบอยู่ที่ข้างหูของผมไม่ยอมหยุด การกระทำเหล่านี้มันทำให้ขนอ่อนทั้งตัวลุกชันขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกัน ผมกัดฟันเอาไว้แน่นก่อนจะเผลอจิกลงไปยังข้อแขนแกร่งของเขาอย่างไม่ตั้งใจ

“เจ..ฮื่ออ เจบีพอแล้ว”

“หืม? ไม่เอาหรอก..”

“เจ..งื้อ เจบี มัน.. ปวดฉี่ อ้ะ”

 ก็คงใช่.. ไอ้ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมามันก็คับคล้ายคับคลาว่าจะเป็นแบบนั้น ผมเม้มริมฝีปากของตัวเองแน่นเพราะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะกลั้นมันเอาไว้ไม่อยู่ ถึงแม้ว่าจะพยายามปัดมือหนานั้นออกยังไงแต่เขาก็ไม่ยอมผละออกไปเลยแม้แต่นิดเดียว แถมไม่พอยังได้ยินเสียงหัวเราะดังแว่วเข้ามาในหูอีกต่างหาก

 

มันทำให้ผมรู้สึกอาย..

เจบีนิสัยไม่ดีเลย

 

“ปล่อยออกมาสิหืม..” มือหนาเร่งจังหวะในการแกล้งผมให้เร็วมากขึ้นไปอีกพร้อมกับเสียงทุ้มที่โน้มเข้ามากระซิบยังข้างหู “กลั้นเอาไว้ทำไม?”

“มะ.. อื้อ ไม่เอา”

“น่า..

“งื้ออ! เจบี..ฮื่อ เจบี” ผมเม้มริมฝีปากของตัวเองแน่น หัวคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันด้วยความรู้สึกหงุดหงิดใน ใจเมื่อตอนนี้ตัวเองกลั้นอะไรเอาไว้ไม่ไหว จู่ๆ ร่างกายมันก็หยุดชะงักของมันไปเอง หัวสมองโล่งไปหมดในขณะที่ร่างกายเองก็เบาหวิวเช่นเดียวกัน ก่อนที่ความผ่อนคลายจะค่อยๆ แทรกซึมเข้ามาที่บริเวณช่องท้องในลำดับถัดไป


ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกเรี่ยวแรงทั้งหมดให้กลับคืนมา ก่อนจะกดสายตาลงต่ำไปมองยังฝ่ามือหนาที่ผละออกไปแล้ว แต่กลับมีคราบน้ำอะไรก็ไม่รู้สีขาวๆ เปรอะเปื้อนอยู่เต็มไปหมด ผมกลืนน้ำลายลงด้วยความยากลำบาก พยายามปรับลมหายใจให้สงบนิ่งเท่าไหร่ก็ไม่สามารถทำได้เลยซักนิด




1 ความคิดเห็น: