7G University - 4.5

7G UNIVERSITY

4.5

“ห้องพักครู”

“แล้วถ้าผมจูบคุณครูผมจะโดนหักเท่าไหร่หรอครับ?”

“หื้อ” สิ้นเสียง ริมฝีปากร้อนรักก็ทาบทับลงมาปิด

นิชคุณเบิกตากว้างขึ้นเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว เขาทำได้เพียงแค่ยืนนิ่ง ก้อนเนื้อที่ฝังอยู่ในอกด้านซ้ายแทบจะหยุดเต้นเพราะรู้ว่าการกระทำข้างต้นไม่สมควรที่จะมาทำในที่แบบนี้

หากแต่ลมหายใจอุ่นๆ ที่รดอยู่ตรงข้างแก้มและกลีบปากร้อนที่ขยับขบเม้มเบาๆ นั้นก็ทำให้ความยับยั้งชั่งใจที่มีอยู่ค่อยๆ ลดลงทีละนิด แถมไม่พอหัวใจที่ชาวาบไปเมื่อครู่ก็ดันกลับเต้นแรงขึ้นมาได้อีกเพียงแค่อีกฝ่ายเบียดริมฝีปากเข้ามาหาชิดมากกว่าเดิม

อ้อมแขนแกร่งที่กระชับกอดให้แน่นขึ้นเรียกให้คนที่โตกว่าหลับตาลงช้าๆ จากความตกใจในตอนแรกเปลี่ยนเป็นวาบหวิวแปลกๆ เพียงเพราะมือหนาที่ลูบไล้ไปมาอยู่ที่ตรงช่องท้อง และในตอนที่เผลอเผยริมฝีปากออกลิ้นร้อนก็ฉวยโอกาสดุนแทรกเข้ามาในทันที

หัวสมองเพิ่งจะได้สัมผัสกับคำว่า ‘โล่ง’ เป็นครั้งแรกในรอบสัปดาห์ ราวกับว่ายูคยอมปล่อยระเบิดลูกใหญ่ลงมาจนความเครียดทั้งหมดที่มีมันหายไป

ยูคยอมค่อยๆ แตะปลายลิ้นดุนเกี่ยวเข้าหาอีกฝ่ายเป็นจังหวะเนิบนาบ จากที่ดูเหมือนว่านิชคุณอยากจะขัดขืนก็จำต้องปล่อยให้มันเลยตามเลย เพราะเขาเองก็ไม่อยากโกหกว่าไม่ได้รู้สึกดี

ไม่ใช่ว่าไม่ชอบเวลาจูบกัน แต่ดูเหมือนว่าพักหลังๆ เขาจะติดงานเยอะแยะไปหมด ขนาดตอนอยู่ที่บ้านด้วยกันสองคนเขายังไม่กล้าที่จะเริ่ม

ไม่อยากจุดไฟ..เพราะกลัวว่าถ้าหากมันลามไปแล้วจะดับลงยาก

เหมือนเช่นในตอนนี้

จากที่จูบอย่างผะแผ่วในตอนแรกค่อยๆ เพิ่มระดับมากขึ้นจนเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันหนักหน่วงจนตัวเองหอบถี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

“อื้อ..” นิชคุณครางรับเสียงแผ่วก่อนจะถดปลายลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดตอบกลับไปเมื่อครู่กลับมา แต่ก็กลายเป็นว่าเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายแทรกลิ้นร้อนเข้ามากวาดหาความหวานในโพรงปากของตัวเองอย่างเอาแต่ใจได้ซะงั้น

มือหนายังคงลูบไล้อยู่ที่ตรงหน้าท้อง.. ยูคยอมเบียดริมฝีปากเข้าหาอีกฝ่ายอย่างแนบแน่น ราวกับว่าเขาอยากจะถ่ายทอดความคิดถึงที่ไม่ได้ทำมาตั้งนานให้อีกฝ่ายได้รับรู้

เสียงดังจ๊วบจ๊าบที่ดังแว่วเข้ามาในหูทำเอาสองข้างแก้มของคุณครูนิชคุณแดงซ่าน พอนานเข้าก็เริ่มไม่อยากที่จะผละออกจากกัน แน่นอนว่ารสจูบจากคนที่เรารักนั้นมันหอมหวานมากกว่าสิ่งไหนๆ ถ้าได้ลิ้มลองเพียงเล็กน้อยก็ย่อมต้องการมาขึ้นไปอีก

ติดแต่ว่าที่นี่คือโรงเรียน..

“พ..อึก พอ” ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่ ลมหายใจร้อนๆ ของทั้งสองคนที่ผ่อนรดออกมาแทบจะเป็นจังหวะเดียวกัน

ยูคยอมกดหน้าผากแนบชิดกับอีกฝ่าย ตามมาด้วยฝังสันจมูกโด่งลงหอมไปทั่วที่ข้างๆ แก้มขาวๆ นั้นอย่างไม่รู้จักพอ

“ไม่มีใครมาหรอก” เสียงทุ้มเอ่ยเย้าเสียงเบา ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากไปงับที่ตรงใบหูแล้วแกล้งขบเม้มอยู่เรื่อยๆ สร้างความจั๊กจี้

“แต่มันก็ไม่ดี..”

“ตื่นเต้นออก” ไม่ว่าเปล่ามือหนาที่วางทาบบนหน้าท้องในตอนแรกก็เริ่มที่จะยุกยิก ยูคยอมฟัดหอมอีกฝ่ายอยู่แถวๆ ต้นคอ ทำเอาอีกคนหดคอหนีเป็นพัลวัน แค่นี้ก็ยุ่งมากพออยู่แล้วแต่ดูเหมือนว่าคนเอาแต่ใจจะไม่หยุดแค่นั้น ยิ่งเห็นว่าคนตรงหน้าตื่นตระหนกเขาก็ยิ่งอยากแกล้ง

ฝ่ามือร้อนเลื่อนลงไปวางทับเอาไว้ที่กลางลำตัวก่อนจะค่อยๆ คลึงช้าๆ หนักเบาสลับกันไป แน่นอนว่ามันทำให้สติสตังที่นิชคุณพยายามรวบรวมแตกกระจายออกจากกันภายในชั่วพริบตา ยามมือหนานวดคลึงลงไปหนักๆ ทำเอาขาทั้งสองข้างอ่อนระทวยไปหมด ด้วยรสจูบที่เพิ่งได้รับมาเมื่อครู่ยิ่งทำให้อารมณ์ที่มีพวยพุ่งมากขึ้นเป็นสองเท่าตัว

บ้าจริง..

“ไม่เอาน่า..” ใบหน้าเนียนหันไปหาคนที่อยู่ด้านหลังก่อนจะเอ่ยขอเสียงกระเส่า

ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายขอมาแบบนั้นแต่ยูคยอมกลับมองว่ามันเป็นการยั่วเขายังไงก็ไม่รู้ มือหนาที่กดนวดไปตามส่วนกลางลำตัวเพิ่มน้ำหนักและความถี่มากขึ้นโดยที่ไม่รู้ตัว ในยามที่อีกฝ่ายพยายามบิดตัวหนีด้วยการถอยมาด้านหลังก็ดันกลายเป็นว่าสิ่งนั้นของเขาโดนสะโพกบดเบียดเข้ามาเต็มๆ

แล้วแบบนี้จะไม่ให้คิดว่ายั่วได้ยังไงกัน..

“ซี๊ด..”

“ยูคยอม!”

“ผมล็อคประตูแล้วน่า..”

ตะขอกางเกงถูกปลดออกไปได้อย่างง่ายดายจนเขานึกสงสัยว่าไอ้เด็กบ้านี่ไปฝึกเรื่องแบบนี้มาจากไหนนักหนา นิชคุณผละมือออกจากข้อแขนแกร่งก่อนจะพยายามรั้งกางเกงของตัวเองเอาไว้แต่ก็กลายเป็นว่าเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายล้วงเข้ามาที่ด้านในซะงั้น

“อย่า..”

พยายามบอกตัวเองว่าที่นี่คือโรงเรียนและเขาเป็นครู ไม่สมควรจะทำเรื่องแบบนี้ แต่ดูเหมือนว่าการปลุกปั่นที่เจอมามันจะมากขึ้นทุกทีๆ จนความยับยั้งชั่งใจที่มีอยู่นั้นลดลงจนถึงขั้นติดลบ

สงสัยเขาจะต้องท่องเอาไว้ให้ขึ้นใจซะแล้วว่าอย่าห้ามเด็กกำลังโต เพราไม่ว่าเขาจะพูดกี่ครั้งก็ตาม สิ่งที่ได้รับมามักจะเป็นในทางตรงกันข้ามกันเสมอ

“ผมอยากอะ”

“อ..อึก”

“นะ.. ทำแป๊บเดียว”

ก็แล้วมาขอกันด้วยน้ำเสียงแบบนี้ใครมันจะไปใจร้ายได้ลงคอ แถมมือนี่ก็อยู่ไม่สุขอีกต่างหาก..

นิชคุณทำได้แค่แอบด่าอีกฝ่ายในใจแล้วหันไปมองด้วยสายตาขวางๆ เพียงแค่นั้น ใบหน้าเนียนเหยหน่อยๆ ในตอนที่โดนอีกฝ่ายแกล้งคลึงปลายนิ้วลงไปตรงส่วนหัว ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ที่ตัวเองมือไม้อ่อนจนเผลอปล่อยกางเกงให้หลุดมือออกไป รู้ตัวอีกทีก็พบว่ามันลงไปกองกันอยู่ตรงบริเวณหัวเข่าซะแล้ว

“ล็อคประตูแล้วแน่นะ..อ อึก”

“อือฮึ ผมไม่ยอมให้ใครเข้ามาเห็นพี่หรอกน่า ผมก็หวง..” สันจมูกโด่งกดลงไปฟัดหอมอยู่ที่ตรงข้างแก้ม ก่อนจะผละมือหนาออกไปปลดกระดุมกางเกงของตัวเองด้วยความรีบร้อนเพราะเขาเองก็อึดอัดจะแย่

นิชคุณกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องด้วยความลังเลอีกครั้ง น้ำลายหนืดถูกกลืนลงคอไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับว่าอยากจะระงับความกลัวที่มีให้หายไปได้บ้าง ซักเล็กน้อยก็ยังดี

เขาไม่เคยแหกกฎที่ใครต่อใครวางเอาไว้เลยจริงๆ

“คุณจะทำจริงหรอ?”

“ตอนพี่ตื่นตระหนกแม่งน่ารักว่ะ”

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอีกครั้งในตอนที่พบว่าอีกฝ่ายไม่ได้สนใจความกังวลของเขาเลย แต่ถึงแบบนั้นที่สองข้างแก้มก็แปรเปลี่ยนไปเป็นสีแดงจางๆ อยู่ดีเพราะไม่บ่อยนักหรอกที่เขาจะโดนชมว่าน่ารักหรืออะไรทำนองนี้

สองแขนส่งไปยันกับโต๊ะทำงานเอาไว้ในขณะที่สะโพกผายถูกมือหนารั้งเข้าไปหา นิชคุณหลับตาลงแน่นเมื่อรู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายจงใจใช้ส่วนปลายกดถูวนไปวนมาอยู่แถวๆ ปากทางของตัวเองอยู่ซักพัก

“อะ..อือ”

“ผมคิดถึงพี่จัง” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาแผ่วเบาก่อนจะรั้งใบหน้าเนียนเข้ามารับจูบร้อนแรง เรียวลิ้นชื้นสอดแทรกเข้ามากวาดต้อนราวกับว่าต้องการช้ำให้แน่ชัดว่าคำพูดที่บอกออกไปนั้นเขารู้สึกแบบนี้จริงๆ

แล้วมันก็ทำให้ไฟแห่งอารมณ์ลุกโชนได้เป็นอย่างดี

“อื้อ..” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อรับรู้ได้ว่าส่วนปลายค่อยๆ กดแทรกเข้ามาในร่างกายของตัวเอง

ยูคยอมยังไม่ผละริมฝีปากออกไป ปลายลิ้นของเขาถูกดูดย้ำๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในขณะที่ท่อนเอ็นอุ่นก็ค่อยๆ ถูกกดดันเข้ามายังร่างกาย ทำเอาแยกไม่ออกว่าจะตอบรับสัมผัสจากจุดไหนเป็นอันดับแรก นิชคุณหลับตาปี๋ในตอนที่สิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่ดุนดันเข้ามาจนเกือบสุด

“อืม” คนด้านหลังครางรับออกมาด้วยท่าทีผ่อนคลายจากการโดนตอดรัด มือหนาบีบเค้นลงไปยังสะโยกกลมนิ่มเพื่อฆ่าเวลาในขณะที่รอให้ช่องทางของอีกฝ่ายได้ปรับตัว

“แบบนี้พี่จะหักคะแนนผมเท่าไหร่ครับหื้ม..ซี๊ด..”

“หมดเลย..อึก นายโดนแน่”

“หมดเลย?” เขาเลิกคิ้วขึ้นพลางถามแบบขำๆ ก่อนจะโน้มตัวมากอดคนตรงหน้าเอาไว้แล้วซุกไซร้ลงไปยังซอกคอหอม “อืม.. งั้นผมต้องเอาให้คุ้มกับที่โดนหักอะดิ”

นิชคุณนิ่วหน้าเล็กน้อยเพราะสิ้นสุดเสียงนั้นร่างสูงก็เริ่มขยับ สะโพกแกร่งชักนำแกนกายขนาดใหญ่เข้าออกช้าๆ ในตอนแรก พอจับจังหวะได้และเริ่มไหลลื่นก็กระชับอ้อมแขนที่กอดรัดเขาเอาไว้แล้วค่อยๆ เพิ่มจังหวะให้เร็วมากยิ่งขึ้น

“อ..ฮึก อือ”

น้ำลายเหนียวหนืดถูกกลืนลงคอไปอย่างยากลำบาก สัมผัสอันจาบจ้วงและลมหายใจร้อนๆ ที่รดอยู่แถวบริเวณท้ายทอยเรียกให้นิชคุณหลับตาลงช้าๆ จากที่คิดเอาไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะไม่ปล่อยให้มันเลยเถิดแต่เขาก็ทำไม่ได้

ไม่เคยต้านและห้ามอะไรได้

เพราะลึกๆ แล้วเขาเองก็ต้องการเช่นกัน

ยามทีร่างกายแนบชิดและเสียดสีกันนั้นให้ความรู้สึกว่าเขากำลังจะหลอมละลาย แม้ว่าตอนนี้จะมีเสื้อผ้าคั่นกลางสัมผัสทั้งหลายเอาไว้แต่มันกลับไม่เป็นอุปสรรค์ใดๆ เลยซักนิด สัมผัสทุกอย่างที่ยูคยอมมอบให้ยังคงทำให้เขาแทบบ้าได้เหมือนเดิม

เขาเผลอหลุดครางออกมาเบาๆ ในยามที่มือสากทำการลูบไล้ไปทั่วตัว ในขณะที่แกนกายร้อนรักก็ยังซอยถี่เข้ามาเรื่อยๆ จนร่างกายขยับเขยื้อนไปตามแรง

“อ..อืม..”

“ไม่มี ซี๊ด.. ไม่มีใครได้ยินหรอก ร้องนะ”

“อื้อ..ตะ แต่”

น้ำเสียงที่กำลังจะเอ่ยแย้งขาดห้วงไปในตอนที่ร่างสูงดึงแกนกายออกมาก่อนจะสอดแทรกเข้าไปใหม่ ยูคยอมทำแบบนี้อยู่หลายครั้งราวกับว่าจะแกล้งให้เขาขาดใจ ส่วนปลายมนที่ครูดครืดไปตามผนังอ่อนนุ่มช้าๆ พาลจะทำให้เข่าอ่อนไปหมด

ร่างโปร่งถูกดันให้คว่ำหน้าราบไปกับโต๊ะทำงานก่อนที่มือหนาจะรั้งสะโพกของเขาให้เชิดขึ้นอีกนิด กายแกร่งโน้มลงมาคร่อมแผ่นหลังบางเอาไว้ก่อนจะเริ่มซอยสะโพกกระแทกสวนอย่างดุดัน

นิชคุณเอื้อมแขนไปจับกับขอบโต๊ะเอาไว้เพื่อยึดเหนี่ยวร่างกายของตัวเอง เขาหลับตาลงแน่นก่อนจะฟุบหน้าลงไปกับแขนเพื่อปิดบังไม่ให้น้ำเสียงที่พร้อมจะเล็ดรอดออกมาทุกเมื่อมันดังมากจนเกินไป

แต่เหมือนว่ายูคยอมจะไม่ได้ต้องการแบบนั้น

“ซี๊ด พี่อะ..” ร่างสูงกดจมูกลงไปซุกไซร้อยู่ที่ข้างใบหูก่อนจะแกล้งสอดปลายลิ้นเข้าไปตวัดเล่นอยู่ภายใน แน่นอนว่ามันเรียกให้ขนอ่อนทั้งร่างกายพร้อมใจกันลุกฮือขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ แค่เพียงน้ำเสียงแหบๆ ที่กระซิบที่ข้างหูนี่ก็ทำให้เขารู้สึกหวิวและโหวงไปหมด ไหนจะการขยับเข้าออกที่ร้อนแรงนั้นอีก

กะจะเล่นกันให้ตายเลยรึไง

“ร้องนะ.. อืม อยากฟัง”

“ด..อื้อ เดี๋ยวมีคนได้ยิน..”

“ใครจะมาแถวนี้ ซี๊ด..พี่อะ”

ก็บอกแล้วว่ายูคยอมนั้นเป็นเด็กดื้อ เพราะสิ้นสุดประโยคนั้นร่างสูงก็หยัดกายขึ้นไปยืนจนเต็มความสูงก่อนจะรั้งสะโพกของเขาเอาไว้แล้วจงใจซอยเอวเข้ามาแบบถี่ๆ จนร่างของเขาสั่นคลอน เสียงเนื้อที่ดังกระทบกันเป็นจังหวะเรียกความร้อนผ่าวให้แผ่นซ่านไปจนทั่วใบหน้า

“อ่า.. พี่อะ ผมเข้าไปโคตรลึกเลยว่ะ ซี๊ด.. พี่ชอบมั้ย?” ร่างสูงก้มมองแกนกายที่ผลุบๆ โผล่ๆ เข้าไปในช่องทางร้อนก่อนจะยกยิ้มชอบใจ ยิ่งได้เห็นอีกฝ่ายหันมามองด้วยสายตาขวางๆ เขายิ่งรู้สึกกระสันมากขึ้นไปอีก

“บ้ะ..อือ ไอ่เด็กบ้า!”

“ซี๊ด..อืม พี่ไม่ชอบหรอ?”

“ฮื่อ..” ไม่ชอบ เออ! เขาไม่ชอบที่สุดเลย ไอ้คำพูดที่ชอบล้อให้อายพวกนั้นน่ะมันทำให้ตัวเขาจะระเบิดอยู่แล้ว

ทำไมถึงชอบแกล้งกันนัก ถ้าจะบอกว่าเป็นการเอาคืนหลังจากที่โดนเขาแกล้งในตอนที่ได้เจอกันครั้งแรก เขาก็คิดว่ามันอาจจะมากเกินไปหน่อยแล้ว

เพราะไม่ว่าจะทำกี่ครั้งก็มักจะโดนแกล้งแบบนี้เสมอ..

ก็ไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่ปกติดูเหมือนว่าจะเป็นคนเงียบๆ แท้ๆ แต่ทำไมพอทำเรื่องแบบนี้ดันกลายเป็นคนละคน

คิม ยูคยอมเด็กนรก!

“อ๊ะ..” เขาสะดุ้งเล็กน้อยในตอนที่แกนกายคับใหญ่ถูกถอดออกไปโดยไม่บอกไม่กล่าว

“ถ้าไม่ร้องก็ขึ้นเร้ว” ลิ้นเรียวแลบออกมาเลียริมฝีปากอย่างนึกสนุก ก่อนจะทิ้งกายลงไปนั่งอยู่บนเก้าอี้แล้วดึงแขนของเขาให้หันหน้าเข้าไปหา เรียกให้นิชคุณขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความขัดเคือง หากแต่ความคั่งค้างในอารมณ์ก็ทำให้ยอมขยับขึ้นไปนั่งคร่อมอยู่บนหน้าตักของอีกฝ่ายจนได้

“ไหนบอกจะทำแป๊บเดียว?”

“ก็พี่แกล้งผมก่อนอะ”

“นายก็ไม่แยกแยะ นี่โรงเรียนจะให้ทำเหมือนที่บ้านหรอ อ๊ะ..”

เป็นอีกครั้งที่น้ำเสียงของเขาขาดห้วงไปเพราะจู่ๆ มือหนาก็กดสะโพกของตัวเองลงไปทับที่แกนกายตั้งโด่ ก่อนจะค่อยๆ ใช้ริมฝีปากริดกระดุมเสื้อสองสามเม็ดบนออกแล้วซุกไซร้ใบหน้าลงมาแถวๆ ตรงแผ่นอกขาวเนียน

“เวลาทำท่านี้พี่ร้องเยอะกว่านี่นา”

“อื้อ..ไม่เกี่ยว”

“ผมจำได้หมดแหละว่าพี่เป็นยังไง..อืม” ร่างสูงผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายกดสะโพกลงมากลืนกินเขาเข้าไปจนหมด ความอุ่นร้อนที่โอบรัดเอาไว้ไม่ว่ากี่ครั้งที่ได้รับก็รู้สึกผ่อนคลาย มือหนาส่งไปเค้นคลึงที่ตรงสะโพกนิ่มซ้ำๆ ก่อนจะช่วยพยุงในขณะที่คนด้านบนทำการขยับโยก

ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นไปมองคนบนตักยิ้มๆ ในตอนที่รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังพยายามสะกดกลั้นตัวเองมากแค่ไหนกัน

มันดู.. เซ็กซี่และยั่วยวนยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูก สีหน้าที่ดูเสียวซ่านแต่ต้องพยายามสงบสตินั้นทำให้เขาเริ่มจะอดทนรอไม่ไหวอีกต่อไป อยากจะอุ้มอีกคนไปนอนลงบนโต๊ะแล้วกระทั้นกายเข้าไปให้หนำใจแต่ในเมื่อดื้อนักก็ต้องทำโทษแบบนี้แหละ

เขาจะเป็นนักเรียนคนแรกที่ลงโทษคุณครูผู้ไม่ยอมทำตามคำสั่ง

“อ..อื้อ”

“อ่า..ผมบอกแล้วว่าพี่จะร้อง”

“ไม่..อะ อ๊ะ”

อารมณ์ที่ค้างคาตั้งแต่ตอนแรกทำให้นิชคุณไม่มีทางเลือก ด้วยความที่ต้องการปลดปล่อยเหมือนกันจึงต้องยอมเป็นฝ่ายขยับ เขาจับหัวไหล่แกร่งของอีกคนเอาไว้เพื่อพยุงร่างกายของตัวเองแล้วเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นอีกนิด

แต่ก็เหมือนเป็นการทำร้ายตัวเอง

ทุกครั้งที่กดสะโพกลงไปส่วนปลายมนจะกระแทกโดนจุดกระสันที่อยู่ด้านในทุกครั้ง ความเสียวซ่านที่เพิ่มเป็นทวีคูณทำให้เขาหวิวไปหมดแต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งตัวเองได้อีกต่อไป ความอดกลั้นในตอนแรกหายวับไปพร้อมสติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ยิ่งตอนที่ยูคยอมเอนหลังไปพิงกับเก้าอี้แล้วเดาะสะโพกสวนขึ้นมา ยิ่งทำให้เขาอยากจะบ้าตาย

“อ..อื้อ ฮึก”

“ผมบอก.. อ่า ผมบอกแล้วไง”

“ฮื่อ คุณ..อะ คุณแกล้งผม”

“ผมแค่ชอบฟังเสียงของพี่น่ะ.. ซี๊ด เก่งมาก”

มือหนาเอื้อมไปสาวรูดแกนกายของคนบนตักให้รัวๆ ในขณะที่นิชคุณเองก็ขยับขึ้นลงเร็วขึ้นอีก เสียงครางระงมบวกกับเนื้อกระทบกันผั่บๆ ดังแผ่ไปทั่วห้องพักครูโดยลืมไปเสียสนิทว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่ควร

ร่างสูงกดซุกใบหน้าลงไปแถวซอกคอขาวก่อนจะขบเม้มทำรอยจางๆ ซึ่งอีกฝ่ายก็เชิดหน้าขึ้นยอมให้ทำอย่างเต็มใจ นิชคุณเกาะไหล่หนาเพื่อพยุงร่างของตัวเองเอาไว้ยามกระแทกสะโพกลงไป ก่อนจะหลับตาพริ้ม คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเป็นพักๆ ในตอนที่เริ่มเสียวแปลบปลาบตรงบริเวณแกนกาย

“ผม..ซี๊ดด อื้อ”

“อ่าพี่.. พี่..ซี๊ดด เร็วอีก” เสียงกระเส่ากระซิบอยู่ที่ข้างหูพร้อมกับเพิ่มจังหวะมือที่เร้ารูดแกนกายให้เร็วมากยิ่งขึ้น

ยูคยอมหลับตาลงแน่น ปลายนิ้วมือบดขยี้ลงไปตรงส่วนหัวจนเริ่มจะมีน้ำปริ่มออกมา สะโพกบางที่บิดหนีเร่าๆ ทำให้แกนกายที่อยู่ภายในของเขาครูดครืดไปได้ทั่วๆ สร้างความเสียวกระสันให้อย่างมากจนเป็นที่น่าพอใจ

“ผมไม่.. ฮึก อื้อ”

“เสร็จพร้อมกันคนดี พี่..อ่า ขย่มแรงอีก”

“ไม่ไหว..ฮึก อ๊า”

ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ก็ไม่มีอะไรหยุดยั้งทั้งสองคนเอาไว้ได้อีกแล้ว คนทั้งสองโถมกายเข้าหากันอย่างไม่มีใครยอมใคร

ลำแขนแกร่งโอบรอบเอวบางเอาไว้แน่นก่อนจะขยับสะโพกสวนกลับไป กดแทรกเข้าไปให้ลึกและถี่รัวมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ไหว ความเร่าร้อนที่เพิ่มมากขึ้นเป็นสองสามเท่านำพาให้เหงื่อกาฬไหลซึมออกมามากมาย แต่นั่นก็ไม่เป็นอุปสรรค์

เพราะตอนนี้ฝั่งฝันที่เป็นจุดมุ่งหมายรอคอยพวกเขาอยู่ตรงหน้านี้แล้ว

“อ่าพี่.. อ่า ซี๊ด อีกนิดๆ”

“อื้อยูค.. อ อื้อ คิม ยูคยอม!”

ไม่ช้านานร่างกายของคนบนตักก็กระตุกเกร็ง ก่อนที่ของเหลวอุ่นๆ จะถูกปลดปล่อยออกมาจนเต็มมือหนา พร้อมๆ กับที่เขาเองก็ปลดปล่อยเข้าไปในกายร้อนเช่นเดียวกัน

“ซี๊ดด เชี่ย” ยูคยอมสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าหลับตาพริ้ม ถึงแม้ว่าจะปลดปล่อยออกไปแล้วแต่ผนังอ่อนนุ่มที่ยังคงตอดรัดถี่ๆ นั้นกลับยิ่งทำให้เสียวซ่านมากขึ้นไปอีก

ร่างสูงเอนหลังพิงเก้าอี้พร้อมๆ กับที่นิชคุณโถมตัวลงมาสู่อ้อมกอด มือหนาเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากบางเฉียบเรียกให้อีกฝ่ายส่งปลายลิ้นร้อนออกมาเล็มเลียทำความสะอาดสิ่งที่เปรอะเลอะอยู่ในตอนแรกออกไปให้หมด ก่อนที่ยูคยอมจะทาบมือลงบนแก้มเนียนใสแล้วรั้งให้หันมาหา

ริมฝีปากร้อนทาบทับลงไปกดจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่า มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังบางช้าๆ แล้วผละจูบออกมาอย่างแผ่วเบา

“ไม่หักคะแนนผมละเนอะ?” เสียงทุ้มเอ่ยถามออกไปยิ้มๆ เรียกให้คนที่ซบไหล่อยู่เงยขึ้นมามองแบบเคืองๆ ก่อนจะกดหน้าลงไปซุกต่อ

“ไม่.. คุณแกล้งผม”

“เอ้า..ฮะๆ แกล้งตรงไหน พี่ก็เสร็จ ผมก็เสร็จไง”

“ไม่”

“อะไร? ไม่เสร็จหรอ?” คนเจ้าเล่ห์เลิกคิ้วขึ้นแสร้งทำเป็นตกใจ ก่อนจะโอบเอวบางนั้นเอาไว้แล้วอุ้มขึ้นนำอีกคนไปวางไว้ที่โต๊ะพร้อมโน้มตัวลงมาคร่อมด้วยความรวดเร็ว

“อ.. อะไรอีกล่ะคุณ นี่! งานของผมยับหมดแล้ว”

“ก็พี่ไม่เสร็จผมก็จะทำต่อไง”

“ไม่ต้อง! ผม..”

“หืม?”

“ผมเสร็จแล้ว” ตอบกลับเสียงเบาก่อนจะเบือนหน้าหนีไปมองทางอื่นพร้อมกับสองข้างแก้มที่ขึ้นสีแดงจางๆ อีกครั้ง

เห็นมั้ยว่าเขามักจะเป็นฝ่ายที่โดนแกล้งอยู่ตลอด เลิกเอาคืนกันซักทีเซ่!

“ไหนหลักฐาน?” มือหนาแบออกอยู่ตรงหน้า เรียกให้นิชคุณเม้มริมฝีปากแน่นในทันที ก่อนจะเอียงหน้าหนีในตอนที่อีกฝ่ายโน้มเข้ามาใกล้

กลับไปอ่านต่อ http://my.dek-d.com/killerz_nz/writer/view.php?id=1104856